ஒப்பீட்டு மனநிலை (Comparison Psychology)

நம்மை எப்படி சோர்வடையச் செய்கிறது?

இன்றைய மனிதன் உழைப்பால் மட்டும் சோர்வடைவதில்லை;

அவன் தொடர்ந்து ஒப்பிடப்படுவதாலும் சோர்வடைகிறான்.

வாழ்க்கை ஒரு பயணம் என்றால், ஒப்பீடு அதில் உள்ள ஒரு சாலைச் சின்னம். அது திசை காட்டலாம். ஆனால் அந்தச் சின்னத்தையே இலக்காகக் கொண்டால், பயணம் குழப்பமாகிவிடும்.

---

1. ஒப்பீடு – இயல்பான உளவியல் செயற்பாடு

மனித வளர்ச்சியில் ஒப்பீடு ஒரு இயல்பான செயல்முறை.

குழந்தை மற்றொரு குழந்தையைப் பார்த்து நடக்க கற்றுக்கொள்கிறது.

மாணவன் சிறந்த மதிப்பெண் பெற்றவரைப் பார்த்து முயற்சி செய்கிறான்.

இதனை உளவியலில் “Social Comparison” என்று அழைக்கின்றனர்.

ஆனால் இங்கு ஒரு முக்கிய வேறுபாடு உள்ளது:

• ஊக்கமூட்டும் ஒப்பீடு – வளர்ச்சியைத் தூண்டும்.

• அழுத்தம் தரும் ஒப்பீடு – தாழ்வு உணர்வை உருவாக்கும்.

இன்றைய சமூகம் பெரும்பாலும் இரண்டாவது வகையை அதிகப்படுத்தி வருகிறது.

---

2. பெற்றோர் ஒப்பீடு: வளர்ந்த நாடுகளின் பார்வை

பல வளர்ந்த நாடுகளில் கல்வி உளவியல் ஆய்வுகள் கூறுவது:

“ஒரு குழந்தையை மற்றொரு குழந்தையுடன் தொடர்ந்து ஒப்பிடுவது, அதன் தன்னம்பிக்கையை பாதிக்கும்.”

“அடுத்த மாணவன் 95 எடுத்திருக்கான்; நீ ஏன் முடியவில்லை?”

“அவள் டான்ஸ், மியூசிக், ஸ்போர்ட்ஸ் எல்லாத்திலும் முன்னேறுகிறாள்; நீ?”

இத்தகைய உரைகள் குழந்தையின் முயற்சியை மதிப்பதில்லை;

அதன் மதிப்பை மதிப்பெண்களோடு இணைத்து விடுகின்றன.

உளவியல் ரீதியாக இதன் விளைவுகள்:

• தன்னம்பிக்கை குறைவு

• தோல்வி பயம்

• பெற்றோரிடம் உணர்ச்சி தூரம்

• முயற்சியை விட முடிவை மட்டுமே கவனிக்கும் மனநிலை

வளர்ந்த கல்வி முறைகள் இன்று ஒரு குழந்தையை அடுத்தவருடன் அல்ல, அதன் நேற்றைய நிலையுடன் ஒப்பிட வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகின்றன.

“நேற்று விட இன்று சிறிது முன்னேற்றமா?” — இதுவே ஆரோக்கியமான கேள்வி.

---

3. ஒப்பீடு மற்றும் அடையாள உருவாக்கம்

குழந்தைப் பருவத்தில் தொடங்கும் ஒப்பீடு, பெரியவராகும் வரை மனதில் பதிந்திருக்கும்.

சிறுவயதில்:

“நீ அவனைப் போல இருக்கணும்.”

இளமையில்:

“அவள் மாதிரி சாதிக்கணும்.”

பெரியவனாகி:

“அவர் அளவுக்கு சம்பாதிக்கணும்.”

இதன் முடிவில் மனிதன் தன் அடையாளத்தை மறந்து விடுகிறான்.

அவன் விருப்பங்கள் கூட borrowed விருப்பங்களாக மாறுகின்றன.

---

4. சமூக ஊடக காலத்தின் ஒப்பீட்டு அழுத்தம்

இன்று ஒப்பீடு குடும்பம் அல்லது வகுப்பறையோடு மட்டுப்படவில்லை.

சமூக ஊடகங்கள் ஒவ்வொரு நாளும் ஆயிரம் வெற்றிக் கதைகளை நமக்கு முன்வைக்கின்றன.

ஒருவர் வெளிநாடு சுற்றுகிறார்.

மற்றொருவர் புதிய வீடு வாங்குகிறார்.

மற்றொருவர் சிறந்த உடல் அமைப்பைப் பெறுகிறார்.

நாம் பார்க்கிறோம் —

நம்மை ஒப்பிடுகிறோம் —

அமைதியாக சோர்வடைகிறோம்.

நாம் மறந்துவிடுவது ஒன்று:

மற்றவர்கள் காட்டுவது அவர்களின் சிறந்த தருணம்;

நாம் அனுபவிப்பது நமது முழு வாழ்க்கை.

---

5. புலம்பெயர் வாழ்வும் ஒப்பீட்டு அழுத்தமும்

புலம்பெயர் நாடுகளில் வாழும் குடும்பங்களுக்கு இந்த ஒப்பீடு இரட்டிப்பு.

“அவர் வந்த சில வருடங்களிலேயே வீடு வாங்கிவிட்டார்.”

“அந்தக் குடும்பம் இவ்வளவு முன்னேறிவிட்டது.”

இங்கு வெற்றியே அடையாளமாக மாறுகிறது.

தாயகத்தில் வாழ்பவர்களும் விடுபடவில்லை:

“வெளிநாட்டுப் போனவன் இவ்வளவு சாதித்திருக்கிறான்.”

இரண்டு இடங்களிலும் மனிதன் ஓடுகிறான் —

அவனுக்காக அல்ல;

ஒப்பீட்டின் பார்வைக்காக.

---

6. ஒப்பீடு எப்படி சோர்வடையச் செய்கிறது?

1. நிரந்தர திருப்தியின்மை

எவ்வளவு அடைந்தாலும், இன்னொருவர் மேலே இருப்பார்.

2. உளச்சுமை

நாம் முயற்சிக்கிறோம் — ஆனால் அது மகிழ்ச்சிக்காக அல்ல; ஒப்பீட்டை சமாளிக்க.

3. உறவுச் சிதைவு

கணவன்–மனைவி உரையாடல்களிலும் ஒப்பீடு நுழைகிறது.

குழந்தை–பெற்றோர் உறவிலும் அது தூரத்தை உருவாக்குகிறது.

4. தோல்வி பயம்

ஒப்பிடப்படும் குழந்தை முயற்சிக்கத் தயங்குகிறது.

ஏனெனில் தோல்வி என்றால் — ஒப்பீட்டில் கீழே விழுதல்.

---

7. ஆரோக்கியமான மாற்று

ஒப்பீட்டை முற்றிலும் நீக்க முடியாது.

ஆனால் அதை மாற்ற முடியும்.

பெற்றோருக்காக:

• குழந்தையின் முயற்சியை பாராட்டு.

• அதன் தனித்திறனை அறிந்து ஊக்குவி.

• மதிப்பெண் அல்ல, முன்னேற்றத்தை பேசு.

• “அடுத்தவன்” என்ற சொல்லை குறை.

• 
  

பெரியவர்களுக்காக:

• சமூக ஊடக நேரத்தை கட்டுப்படுத்து.

• நன்றி உணர்வை வளர்த்து.

• தன்னிடம் கருணையுடன் இரு (Self-Compassion).

• உன் பாதையை உன் அளவுகோலால் அளவிடு.

---

🎿🎿🎿

ஒப்பீடு ஒரு கருவி.

அது வழிகாட்டலாம்.

ஆனால் அது அளவுகோலாக மாறினால் — மனம் சோர்ந்து போகும்.

ஒரு குழந்தையின் கனவுகள், அடுத்த மாணவனின் மதிப்பெண்களால் அளவிடப்படக்கூடாது.

ஒரு மனிதனின் வாழ்க்கை, மற்றொருவரின் வெற்றியால் தீர்மானிக்கப்படக்கூடாது.

வாழ்க்கையின் உண்மையான கேள்வி:

“நான் என்னுடைய பாதையில் முன்னேறுகிறேனா?”

அந்தக் கேள்விக்கு அமைதியான பதில் கிடைத்தால்,

ஒப்பீடு சுமையாக இருக்காது —

வளர்ச்சிக்கான ஒளியாக மாறும்.

..........................🕸தீபம் உளவியல் உலகம் 

Read More

உடலை கெடுப்பதல்ல; கட்டுப்படுத்துவது. தண்டனை அல்ல; தன்னடக்கம்.

 ஆன்மிகம் 

ஓடம் உடையுமுன் கரை சேர்வோம்

(சிவவாக்கியம் – 027 )

ஓடம் உள்ள போதலோ ஓடியே உலாவலாம்

ஓடம உள்ள போதலோ உறுதி பண்ணிக் கொள்ளலாம்

ஓடமும் உடைந்த போது ஒப்பிலாத வெளியிலே

ஆடுமில்லை கோலுமில்லை யாருமில்லையானதே

“ஓடம் உள்ள போதலோ ஓடியே உலாவலாம்…” — சிவவாக்கியரின் இந்த உவமை இன்றும் நம்மை உலுக்கும். மனித உடல் ஒரு ஓடம். பிறவிக் கடலைக் கடக்க இந்த ஓடமே கருவி. ஓடம் நன்றாக இருந்தால் பயணம் சாத்தியம்; உடைந்தால் கடல் நம்மை விழுங்கும்.

இன்றைய மனிதன் வேகத்தில் வாழ்கிறான். தொழில்நுட்பம், பதவி, புகழ்—அனைத்தும் தேடி ஓடுகிறோம். ஆனால் ஓடும் ஓடத்தின் நிலைமை பற்றி யோசிக்கிறோமா? உடல் சோர்ந்திருக்க, மனம் சிதறியிருக்க, உள்ளம் அமைதியின்றி இருக்க—கரை எப்படிச் சேர்வது?

---

உடல் – ஆன்மிகப் பயணத்தின் கருவி

உடல் வெறும் மாமிசக் கட்டி அல்ல; அது உயிர் தங்கிய ஆலயம்.

இதில்தான் சிந்தனை மலர்கிறது. இதில்தான் இறை உணர்வு விழிக்கிறது.

ஆகவே உடலை அலட்சியப்படுத்துவது ஆன்மிகம் அல்ல. அதே நேரத்தில் உடலையே எல்லாம் என நினைப்பதும் முழுமை அல்ல. சமநிலையே சாவி.

உடற்பயிற்சி மையம், சீரான உணவுமுறை, அழகு பராமரிப்பு—இவை வெளிப்புற ஓடத்தின் மேம்பாடு.

ஆனால் சுவாசம் சீராகிறதா? மனம் அமைதியாகிறதா? அன்பு வளருகிறதா?

இவையே ஓடத்தின் உள்ளமைப்பு.

---

பிராணாயாமம், தியானம் – ஓடத்தின் துடுப்பு

சிவவாக்கியர் “உறுதி பண்ணிக் கொள்ளலாம்” என்கிறார்.

அதாவது உடலை ஆன்மிகப் பயிற்சிகளால் உறுதிப்படுத்த வேண்டும்.

பிராணாயாமம் – சுவாசத்தை ஒழுங்குபடுத்தி உயிர்சக்தியை சமப்படுத்துவது.

வாசியோகம் – உள்ளுணர்வைத் திறக்குவது.

தியானம் – மன அலைகளை அடக்கி அமைதியை காண்பது.

இன்றைய மனஅழுத்த உலகில் இவை சுகவாழ்க்கை சாதனைகள் அல்ல; உயிர் காக்கும் அவசியங்கள்.

---

விரதம்: துறவா? தண்டனையா?

இந்தச் சூழலில் ஒரு முக்கியமான கேள்வி எழுகிறது:

உடலை காக்க வேண்டும் என்றால், உணவு உண்ணாமல் விரதம் இருப்பது மறுக்கப்படுகிறதா?

பதில் எளிதானது அல்ல; ஆனால் தெளிவானது.

🔸 உடலை பலவீனப்படுத்தும் விரதம் – ஏற்றதல்ல

உடல் சோர்ந்து, மனம் குழப்பமடைந்து, சுவாசம் பாதிக்கப்படுமானால் அது ஆன்மிகம் அல்ல.

ஓடத்தைத் துளைத்துவிட்டு கடலை வெல்ல முயல்வது போல.

உடலை தண்டிப்பது இறையை அடையும் வழி அல்ல.

உடலைத் தண்டித்தால்தான் இறைவன் கருணை காட்டுவான் என்று பலர் வழிநடத்தப்படுவது  கேலித்தனமானது. குருட்டுத்தனமானது.

சிவவாக்கியரின் கருத்து – உடல் இருக்கும் போதே இறை உணர்வு பெற வேண்டும் என்பதே.

🔸 ஒழுக்கமான, மிதமான விரதம் – பயனுள்ளதாகும்

ஆனால் ஆசைகளை கட்டுப்படுத்த, உணவில் ஒழுக்கம் கொண்டு வர, உடலுக்கு ஓய்வு அளிக்கச் செய்யும் மிதமான விரதம் வேறுபட்டது.

இது உடலை கெடுப்பதல்ல; கட்டுப்படுத்துவது.

இது தண்டனை அல்ல; தன்னடக்கம்.

புத்தர் கடுமையான விரதத்தை விட்டு “மத்திய மார்க்கம்” எடுத்தார்.

அதிகமும் வேண்டாம்; குறையும் வேண்டாம்.

சமநிலைதான் ஞானத்தின் பாதை.

---

மரணம் – உடைந்த ஓடம்

“ஓடமும் உடைந்த பொது ஒப்பிலாத வெளியிலே…”

ஒரு நாள் இந்த உடல் செயலிழக்கும்.

அப்போது

• செல்வம் நம்மோடு வராது

• உறவுகள் நம்மைத் தொடராது

• புகழ் நிழலாக மறையும்

உயிர் இருக்கும் போதே சாதனை செய்ய வேண்டும்.

ஓடம் மிதக்கும் போதே கரையை நோக்கிச் செல்க.

---

இன்றைய மனிதனுக்கான நடைமுறை வழிகள்

1. தினமும் சில நிமிடம் சுவாசத்தை கவனியுங்கள்.

2. வாரத்தில் ஒரு நாள் லேசான விரதம் இருந்தாலும், உடல் நிலைக்கு ஏற்ப செய்க.

3. போதிய உறக்கம், இயற்கை உணவு, நடைப்பயிற்சி—இவை ஆன்மிகத்தின் அடித்தளம்.

4. கோபம், பொறாமை, அளவுக்கு மீறிய ஆசை—இவை ஓடத்தில் துளை போடும்.

5. அன்பு, கருணை, பகிர்வு—இவை ஓடத்தை நிலைநிறுத்தும்.

---

பிறவிக் கடலைக் கடக்க

பிறவி ஒரு பெருங்கடல்.

அலைகள் – ஆசைகள்.

காற்று – கர்ம விளைவுகள்.

ஓடம் – உடல்.

துடுப்பு – தியானம்.

கரை – ஞானம்.

ஓடத்தை அழிக்காமல், ஓடத்தைப் பேணிக் கொண்டு, ஓடத்தைப் பயன்படுத்தி கரை சேர வேண்டும்.

---

🌢

மனித வாழ்க்கை ஒரு அரிய வாய்ப்பு.

இந்த உடல் ஒரு தெய்வீக ஓடம்.

அதை அலட்சியப்படுத்தாதீர்கள்.

அதை தண்டிக்காதீர்கள்.

அதை வழிநடத்துங்கள்.

உயிர் இருக்கும் போதே உள்ளத்தை உணருங்கள்.

உடல் உறுதியாய் இருக்கும் போதே தியானியுங்கள்.

சமநிலையுடன் வாழ்ந்து, ஞானக் கரையை அடையுங்கள்.

ஓடம் உடையுமுன் கரை சேர்வோம்.

அதுவே சிவவாக்கியர் நமக்கு அளிக்கும் ஆன்மிக அழைப்பு.

🦖🦖🦖🦖🦖தீபம் ஆன்மிக வலம் 🦖🦖🦖🦖🦖

Read More

"பெண் வலியின் நீண்ட குரல்" , "பாலியல் வன்கொடுமை"

 

"பெண் வலியின் நீண்ட குரல்"

நெருப்பின் நிழலும் சந்தேக வாளும்

சீதையின் கண்ணீர் தீயில் உருகுது,

ராமனின் சந்தேகம் வாளாய் வீசுது.

கர்ப்பிணி உடல் காட்டில் தள்ளப்படுது,

இன்று பெண்கள் தெருக்களில் தள்ளப்படுது.

"தர்மம்" என்ற பெயரில் அநீதி நிறைந்ததை  இறைசாயமிட்டு இனிதே வளர்த்தோம்,

பாவையர்மேல்  கொடுமைக்கு வழியிட்டோம் 

வஞ்சனை வலியின் பழைய பாடம்

ஆயர் பெண்கள் குளிக்கும் யமுனைத் தீரம்,

கண்ணன் ஆடைகளை மறைத்து சிரிக்கும் மரம்.

அவமானம் அவளுக்கு, வெட்கம் உடலெல்லாம்,

இன்று பெண்ணுடையுரிய  உயர்ந்திடும் கையெல்லாம் கண்ணனின் அவதாரங்களா?

அல்லது கடவுள் கதையென்று கட்டிவிட்ட 

ஆரிய அதிகார சூழ்ச்சியின் விளைவா? 

கொடுமையின் சங்கீதம் இன்றும் ஒலிக்குது

திரௌபதி அரங்கில் உருகும் வஸ்திரம்,

இன்று பெண் குரல் மூழ்கும் சமூக அரங்கம்.

கற்புக்காக தீக்குளிர், காட்டுக்குத் தள்ளல்,

இன்று வீடுகளில் வன்முறை, தெருக்களில் தள்ளல்.

நூல்கள் நியாயப்படுத்தும் அந்தப் பழைய தர்மம்,

பெண் இரத்தம் சிந்தும் போது மௌனமான தர்மம்.

அநீதி நூல்களின் நிழல் இன்று

புராணங்கள் பேசும் "போகப் பொருள்" பெண்,

இன்று வன்முறைக்கு வழிவகுக்கும் பெண்.

சங்கக் கதைகள் சொல்லும் வஞ்சம், துரோகம்,

இன்றைய பாலியல் வேதனைக்கு அடிப்படை யோகம்.

அதிகாரம் செலுத்தும் ஆண் மனம் இன்னும்,

பெண் உரிமைக்கு எதிராய் நிற்கும்.

எழுச்சியின் ஒளி – இனி மௌனம் இல்லை!

இனி இல்லை அந்த நெருப்பு, இருள், சந்தேகம்!

பெண் குரல் உயரும், உடல் உயரும், உரிமை உயரும்!

வன்முறை துண்டிக்கும் வாள் நாம் கையில்,

நியாயத்தின் நதி பொழியும் தமிழ் நெஞ்சில்.

பழைய நூல்களை விமர்சித்து எழுவோம்,

பெண் விடுதலைக்காக போராடுவோம்!

-செ.மனுவேந்தன் 

ፌፌፌፌፌፌፌፌፌፌ

"பாலியல் வன்கொடுமை"

பாலியல் வன்கொடுமை பெண்களுக்கு வஞ்சகமே 

பாவச் செயல்களின் பிறப்பிடமும் அதுவே! 

பாவை பிருந்தாவின் கற்பழிப்புத் தெரியுமா 

பாதக நடத்தையை திருவிளையாடல் என்கிறதே!

விண்ணில் இருப்பவன் உதாரணம் தரவேண்டாமா

மண்ணில் இருப்பவன் அதைத் தொடர! 

எண்ணத்தில் அதை நன்கு பதித்தவன் 

கண்ணை மூடி வல்லுறவு செய்கிறானே!

காமம் கூத்தாடும் கதைகளைத் தவிர்த்து 

காதல் பேசும் புராணம் பரவட்டும்! 

காலம் அறிந்து பழையதை எறியுங்கள் 

காந்தையை மதித்து அவளை வாழவிடுங்கள்!    

-[கந்தையா தில்லைவிநாயகலிங்கம்,

அத்தியடி, யாழ்ப்பாணம்] 

ፌፌፌፌፌፌፌፌፌፌ

Read More

மெய்யின் வீடு – பொய்யின் வாழ்வு...

 

💢

சிவவாக்கியம் 026: ஒரு ஆன்மிக ஆய்வு

வீடெடுத்து வேள்வி செய்து மெய்யினோடுபொய்யுமாய்

மாடு மக்கள் பெண்டீர் சுற்றம் என்றிருக்கும் மாந்தர்காள்

நாடு பெற்ற நடுவர் கையில் ஓலை வந்து அழைத்திடில்

ஓடு பெற்ற அவ்விளை பெறாது காண் இவ்வுடலமே.

தமிழ் சித்தர்கள் — தத்துவத்தை எளிய சொல்லில் தீயாக வீசுபவர்கள்.

அவர்களில் சிவவாக்கியர் மிகத் துணிச்சலானவர். அவர் பக்தியை மறுக்கவில்லை; ஆனால் பக்தியின் பெயரில் நடக்கும் பாசாங்கை உடைத்தார்.

“வீடெடுத்து வேள்வி செய்து…” எனத் தொடங்கும் 026வது பாடல், மனித வாழ்க்கையின் மூன்று முக்கிய மயக்கங்களை சுட்டிக்காட்டுகிறது:

1. பொருள் மயக்கம்

2. உறவு மயக்கம்

3. சடங்கு மயக்கம்

இந்த நூல், அந்தப் பாடலை மையமாகக் கொண்டு,

இன்றைய மனித வாழ்க்கை, பக்தி மரபுகள்,

அத்வைதம், சைவ சித்தாந்தம், புத்த தத்துவம் ஆகியவற்றுடன் ஒப்பிட்டு ஒரு ஆழமான ஆன்மிகப் பயணமாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது.

---

அத்தியாயம் 1

வீடு – உடைமையா? உட்பொருளா?

சிவவாக்கியர் கூறும் “வீடு” என்ற சொல்லுக்கு இரு அர்த்தங்கள் உள்ளன:

• வெளிப்புற வீடு (கட்டிடம்)

• மெய்யான வீடு (ஆன்மீக நிலை)

தற்கால மனிதனின் வீடு

இன்றைய உலகில் வீடு என்பது:

• பொருளாதார நிலை அடையாளம்

• சமூக மரியாதை

• பாதுகாப்பு உணர்வு

ஆனால் அந்த வீடு நிலையற்றது.

நிலநடுக்கம், வெள்ளம், பொருளாதார வீழ்ச்சி —

ஒரே நொடியில் மாற்றம்.

சித்தரின் கேள்வி

நிலையற்ற ஒன்றை நிலையானதாக நம்புவது —

அதுவே மாயை.

---

அத்தியாயம் 2

உறவுகள் – பாசமா? பாசமாயை?

“மாடு மக்கள் பெண்டீர் சுற்றம்…”

இங்கே சிவவாக்கியர் உறவுகளை மறுக்கவில்லை.

ஆனால் அதில் இருக்கும் பற்று குறித்து எச்சரிக்கிறார்.

சைவ சித்தாந்த பார்வை

சைவ சித்தாந்தம் மூன்று தத்துவங்களை கூறுகிறது:

• பதி (இறைவன்)

• பசு (ஆன்மா)

• பாசம் (பற்று)

பாசம் என்பது:

• ஆணவம்

• கன்மம்

• மாயை

இந்த பாசமே ஆன்மாவை கட்டிப்போடும்.

சிவவாக்கியர் சொல்வது:

உறவுகள் பாசமாக மாறும்போது,

ஆன்மா தனது சுதந்திரத்தை இழக்கிறது.

---

அத்தியாயம் 3

பக்தி – சடங்கா? சாட்சியா?

“வேள்வி செய்து…”

இது வெளிப்புற யாகம் மட்டுமல்ல.

மனிதன் தனது வாழ்வையே ஒரு சடங்காக மாற்றிக் கொள்வது.

அத்வைத பார்வை

அத்வைதம் (ஆதி சங்கரர்) கூறுவது:

“ப்ரஹ்மம் ஒன்றே சத்தியம்; உலகம் மாயை.”

அத்வைதத்தில், இறைவன் வெளியில் இல்லை.

அவன் “அஹம் ப்ரஹ்மாஸ்மி” — நான் தான்.

சிவவாக்கியர் இதே கருத்தை சித்தர் பாணியில் சொல்கிறார்:

உடலில் இருக்கும் ஈசனை அறியாமல்,

வெளியில் தேடுவது அறியாமை.

---

அத்தியாயம் 4

மரணம் – முடிவா? மாறுதலா?

“நாடு பெற்ற நடுவர் கையில் ஓலை…”

இங்கே “நடுவர்” — கர்ம விதி.

இறைவன் நீதிபதி அல்ல;

நம் செயல்கள் தான் தீர்ப்பு.

புத்த தத்துவ ஒப்பீடு

புத்தர் கூறியது:

• அனைத்தும் நிலையற்றது (அனிச்சா)

• பற்று துக்கத்தின் காரணம் (தன்ஹா)

• சுயம் என்பது மாயை (அனத்தா)

சிவவாக்கியர் பாடலில்:

• உடல் நிலையற்றது

• பற்று வீண்

• மரணம் தவிர்க்க முடியாது

இரண்டிலும் ஒரே மைய உண்மை —

நிலையற்றதைப் பற்றாதே.

---

அத்தியாயம் 5

தற்கால மனிதன் – ஆன்மிக முரண்பாடு

இன்றைய மனிதன்:

• தொழில்நுட்பத்தில் முன்னேற்றம்

• தகவலில் செல்வந்தன்

• ஆன்மிகத்தில் ஏழை

பக்தி இன்று:

• நிகழ்ச்சி

• புகைப்படம்

• சமூக ஊடக பதிவு

ஆனால் சிவவாக்கியர் கேட்டது:

“உள்ளம் சுத்தமா?”

---

அத்தியாயம் 6

மெய்யான வீடு – தியானம் மற்றும் உள்ளுணர்வு

உடல் ஒரு கோயில் என்றால்:

• சுவாசம் — பிராண ஹோமம்

• சிந்தனை — அர்ச்சனை

• அறிவு — தீபம்

• கருணை — நெய்வேதியம்

சித்தர்கள் சொல்வது:

வெளிப்புற கோயில் வழிபாடு

உள்ளுறுப் கோயில் விழிப்புணர்வாக மாற வேண்டும்.

---

அத்தியாயம் 7

சிவவாக்கியம் 026 – ஒரு தத்துவச் சுருக்கம்

தத்துவம்	கருத்து	சிவவாக்கிய ஒற்றுமை
அத்வைதம்	நான் பிரம்மம்	உடலில் ஈசன்
சைவ சித்தாந்தம்	பாசம் கட்டு	மாடு மக்கள் பற்று
புத்தம்	நிலையற்ற தன்மை	ஓலை அழைப்பு
சித்தர் மார்க்கம்	அனுபவ ஞானம்	சடங்கு மறுப்பு

---

நிறைவு

உடம்பு – மண்

உயிர் – ஒளி

வீடு – விழிப்பு

சிவவாக்கியம் 026 ஒரு துறவறப் பாடல் அல்ல.

அது குடும்ப வாழ்க்கையை மறுக்கவில்லை.

ஆனால் வாழ்க்கையை மாயை என புரிந்து கொண்டே வாழ சொல்லுகிறது.

வீடு கட்டலாம்.

உறவுகளை நேசிக்கலாம்.

சடங்குகளை செய்யலாம்.

ஆனால்:

• அவை நிரந்தரம் அல்ல என்பதை அறிந்து.

• உடலில் இருக்கும் இறை உணர்வை கண்டுணர்ந்து.

• மரணத்தை நினைவூட்டலாக கொண்டு.

அப்போதுதான் வாழ்க்கை —

பொய்யின் மேல் கட்டிய கோபுரம் அல்ல;

மெய்யின் மேல் எழுந்த சாந்தி.

≅≅≅≅≅≅≅≅≅≅தீபம் ஆன்மிக வளம் 

Read More

பண்பாடு காத்தது அன்றைய திரைப்படங்களா?,இன்றைய திரைப்படங்களா?

வெள்ளித்திரை- வர்ணத்திரை = இரு காலங்கள்

தமிழர் பண்பாடு என்றால் வெறும் பழமொழி, பக்திப் பாடல், கிராமக் காட்சிகள் மட்டுமல்ல; குடும்ப உறவுகள், மொழிச் சுவை, கலை, அரசியல் உணர்வு, சாதி–வர்க்கச் சிக்கல்கள், நகரமயமாக்கல் ஆகிய அனைத்தும் சேர்ந்து உருவாக்கும் ஒரு உலகம் ஆகும். இந்த உலகத்தைத் திரைப்படம் ஒருகாலத்தில் நேரடி கண்ணாடியாகக் காட்டிய நிலையில், இன்றைய காலத்தில் அது கண்ணாடியுடன் சேர்த்து “ஃபில்டர்”யையும் சேர்த்துப் பயன்படுத்துகிறது. அதனால், அன்றைய திரைப்படங்கள் தமிழர் பண்பாட்டை “அமைப்போடு” பேணினவையா, இன்றைய திரைப்படங்கள் அதை “விரிவாக்கம்–சோதனை” வழியாக மாற்றுகின்றனவையா என்ற கேள்வி எழுகிறது.

---

அன்றைய திரைப்படங்கள் : பண்பாட்டின் காவல் கோட்டைகள்

பழைய தமிழ் திரைப்படங்கள் பெரும்பாலும் புராணம், நாட்டியக் கலைகள், நெறி–நெறிமுறை கற்பிக்கும் கதைகள், தேசப்பற்று மற்றும் சமூதாய நீதியை மையமாகக் கொண்டிருந்தன. “பாராசக்தி”, “வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்”, “திருவிளையாடல்”, “தியக பூமி”, “நம் இருவர்” போன்ற படங்கள் தமிழ் குடும்பம், தாய்மொழிப் பெருமை, சமூக சமத்துவம், தேச உணர்வு ஆகியவற்றை நேரடியாகக் கதைமயமாக்கின.

இந்தக் காலகட்டத்தில்:

·        கதை அமைப்பு குடும்பத்தை மையமாக வைத்திருந்தது; பெரியவர் மரியாதை, உறவுகளின் கட்டுப்பாடு, திருமண நீதி போன்றவை எப்போதும் மையக் கருத்தாக இருந்தன.

·        இசையும் பாடல்களும் திருவாசகம், கம்பராமாயணம், புராணக் கதைகள், நாட்டுப்புற இசை, கோத்துக் கூத்து போன்ற பாரம்பரிய வடிவங்களைப் பயன்படுத்தி மக்கள் மனத்தில் நெறிமுறையையும் மொழிச் செழுமையையும் பதித்தன.

·        தேச சுதந்திரப் போராட்டத்துக்குப் பின் வந்த தேசப் படம்–தொழிலாளர் படம்–சம சமூகக் கருத்துப் படங்கள் தமிழகத்தில் தமிழர் “அரசியல்–பண்பாட்டு” அடையாளத்தை உருவாக்க உதவின.

ஒரு எடுத்துக்காட்டு: “பாராசக்தி” திரைப்படம் தெரு வழிப் புலம்பல், நீதிமன்ற உரை, குடும்பத் தகராறுகள் வழியாக தமிழ் மொழியைப் போராட்ட மொழியாக மாற்றியது; காவிரிக்கரை கிராமம் முதல் சென்னை நீதிமன்றம் வரை ஒரே தமிழ் – ஒரே எதிர்ப்பு உணர்வு என்று படமே சொல்லைக்கிறது.

இதனால் அன்றைய திரைப்படங்கள்,

·        தமிழர் வாழ்க்கைமுறையை மிகப் பெரிய உயரத்தில் போற்றி,

·        மொழி–முறை–மதிப்பு ஆகியவற்றை “மாதிரியாக” காட்டி,

·        பொதுமக்கள் மனத்தில் “நான் தமிழன்” என்ற பெருமையை உறுதிப்படுத்தும் கலை–அரசியல் கருவியாக இருந்தன.

---

இன்றைய திரைப்படங்கள் : மாற்றத்தினுள் பண்பாட்டின் புதிய முகம்

இன்றைய தமிழ் சினிமா ஒரு வேறு உலகம்: நகரங்களின் கண்ணாடிக் கோபுரங்கள், ஐ.டி. அலுவலகங்கள், வெளிநாட்டு காட்சி, காதல் தோல்வி, உளவியல் சிக்கல்கள், சாதி–வர்க்க அரசியல், பெண்களின் இடஒதுக்கீடு ஆகியவை பல வடிவங்களில் காட்சியளிக்கின்றன. அதே நேரத்தில் கிராமப்புறங்களின் சிதைந்த சமூகம், வறுமை, சாதித் துன்புறுத்தல், தொழிலாளி வாழ்க்கை, குடிமக்கள் எதிர்ப்பு இயக்கங்கள் போன்றவை ஆழமாகப் பேசப்பட தொடங்கியுள்ளன.

“பரியேறும் பெருமாள்”, “அசுரன்”, “கார்ணன்”, “ஜெய் பீம்” போன்ற சமகாலப் படங்கள் தமிழர் சமூகத்தின் காயமுற்ற ஆன்மாவை எவ்வாறு படம் பிடித்துள்ளன என்பதை நமக்கு உணர்த்துகின்றன. அவை:

·        சாதி அடக்குமுறையை நேரடியாகக் கேள்விக்குட்படுத்தி,

·        கிராம வாழ்க்கையை வெறும் பசுமை–புன்னகை வடிவில் அல்ல, சண்டை–அநீதி–எதிர்ப்பு வடிவில் காட்டி,

·        நீதிமன்றம், காவல் நிலையம், அரசியல் அமைப்புகள் ஆகியவை எவ்வாறு ஒடுக்குவதை வெளிப்படுத்துகின்றன.

அதே நேரத்தில், பல வணிகப் படங்கள்:

·        ஆங்கில தலைப்புகள் (“Love Today”, “Good Night”, “Doctor”) மூலம் தமிழின் தலைப்பு மரபைத் தளர்த்துகின்றன,

·        உரையாடலில் வழக்கமாக கலப்புமொழி (“தமிழிஷ்”) பயன்படுத்தி,

·        நகரமயமான வாழ்க்கையை “மேன்மை” என்றும், கிராமம்–பழமை–தமிழ் பேச்சை “பின்னடைவு” என்றும் சுட்டிக் காட்டும் மனப்போக்கை உருவாக்குகின்றன.

இதனால் இன்றைய திரைப்படங்கள்:

·        ஒருபுறம் – தடுக்கப்பட்ட சமூகங்களின் குரலாகவும், சுயவிமர்சனக் கண்ணாடியாகவும் பண்பாட்டை விரிவாக்குகின்றன.

·        இன்னொரு புறம் – மொழியின் தூய்மைக்கும், பாரம்பரியச் சின்னங்களுக்கும் அழுத்தம் கொடுக்காமல், உலகமயமாதலின் பெயரில் சில மதிப்புகளை “வேதனை இல்லாமல்” தளர்த்துகின்றன.

---

பண்பாட்டு பேணலில் அன்றையதும் இன்றையதும்

தமிழர் பண்பாட்டைப் பேணும் விதத்தில் இரு காலத் திரைப்படங்களின் அணுகுமுறைகளுக்கிடையே காணப்படும் அழகியல் வேறுபாடுகளைப் பின்வரும் பந்திகளாகச் சுவைத்துக் காணலாம்.

·        குடும்ப மதிப்புகள்: அன்றைய திரைப்படங்களில் தந்தை–தாய் மரியாதை, கூட்டு குடும்பம், திருமணப் புனிதம் இவையே மையக் கருக்கள்; இன்றையவற்றில் அணு குடும்பம், காதல் திருமணம், விவாகரத்து, உளவியல் சிக்கல்கள் ஆகியவை திறம்பட விவாதிக்கப்படுகின்றன.

·        சமூக நீதி: அன்று தேசிய உணர்வு, பொது நெறிமுறை, சமத்துவம் ஆகியவை பொதுவான கோஷமாய் இருந்தன; இன்று சாதி–வர்க்க ஒடுக்குமுறை, பாலின சமத்துவம், தாழ்த்தப்பட்ட சமூகங்களின் வாழ்க்கை மிகத் தெளிவாகப் பேசப்படுகிறது.

·        மொழி மற்றும் உரையாடல்: அன்று செம்மொழிச் சுவை, செய்யுள் நயம், இலக்கியச் சொற்கள்; உரை மேடை நாடக மரபைத் தொடர்ந்து இருந்தது; இன்று கலப்புமொழி, ஆங்கிலச் சொற்கள், சலங்கு; இளைஞர் பேச்சு, சமூக வலைத்தள நடை எல்லாம் இணைந்து வருகின்றன.

·        கிராம–நகரப் பார்வை: அன்று கிராமம் – போற்றப்படும் சொர்க்கம்; நகரம் – சற்று விலகிய, ஆனாலும் மரபு காக்கும் இடம்; இன்று கிராமம் – அநீதி, சாதிக் கொலைகள், வறுமை; நகரம் – வாய்ப்பு & ஒதுக்கல் இரண்டும் இருக்கும் “கலப்பு” இடம்.

·        பெண்களின் உருவாக்கம்: அன்று பெரும்பாலும் தியாகச் சின்னம், குடும்பமரியாதையை காத்து வாழும் நாயகி; இன்று தொழில், அரசியல், எதிர்ப்பு, விருப்பத் தேர்வு கொண்ட நாயகிகள் அதிகரித்துள்ளன; அதே சமயம் பொருளாக்கமும் நீடிக்கிறது.

·        அரசியல்–அடையாளம்: அன்று திராவிட இயக்கம், தமிழ் தேசிய உணர்வு, தேசப்பற்று ஆகியவை நேரடியாக பாடல்களில்–வசனங்களில் வந்தன; இன்று அடையாள வாதங்கள் சிக்கலான வடிவில் – சாதி, மொழி, பிராந்தியம், இடம்பெயர்ந்த தமிழர்கள் போன்ற பல கோணங்களில் வெளிப்படுகின்றன.

இந்த அழகியல் ஒப்பீடு காட்டுவது : அன்றைய திரைப்படங்கள் பண்பாட்டை “பரிசுத்தமான மாதிரி”யாக காக்க முயன்றன; இன்றைய திரைப்படங்கள் அந்த மாதிரியை உடைத்துக் கொண்டு, அதன் உள்ளே மறைந்திருந்த வலிகளையும் முரண்பாடுகளையும் வெளிக்கொணர முயல்கின்றன.

---

முடிவுரை : பேணுதலா, மாற்றமா — எது உண்மையான பண்பாட்டு நன்மை?

“பேணுதல்” என்ற சொல்லில் இரண்டு நிழல்கள் உள்ளன: ஒன்றாவது, பழைய நல்லவற்றை காக்கும் பாதுகாப்பு; மற்றொன்று, பழைய தவறுகளையும் அப்படியே தாங்கிக் கொண்டிருக்கும் சோம்பேறித் தன்மை. அன்றைய திரைப்படங்கள் முதல் நிழலை வலுப்படுத்தினாலும், சில சமயங்களில் இரண்டாவதும் நிகழ்ந்தது; சாதி ஒழுக்கம், ஆண் ஆதிக்கம் போன்றவை “சாதாரணம்” என ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டன.

இன்றைய திரைப்படங்கள் இதற்கு எதிராக எழுந்து, தமிழர் பண்பாட்டின் மறுபரிசீலனையைத் தொடங்கியுள்ளன – அதே நேரத்தில் உலகமயமாதல், வாணிப அழுத்தம், ஆங்கில மோகத்தால் சில அடிப்படை மொழி–பண்பாட்டு அம்சங்கள் மங்கிவருகின்றன. ஆக, “யார் அதிகம் பேணினார்கள்?” என்ற கேள்வியை விட “யார் எதை பேணினார்கள், எதை மாற்றினார்கள்?” என்ற கேள்வியே நியாயமானது.

தமிழர் பண்பாட்டை உண்மையில் காப்பது – பழைய இசை, கலை, மொழிச் செழுமை, குடும்ப நெறி ஆகியவற்றை அன்போடு தாங்கிக்கொண்டு, அதே நேரத்தில் அநீதி, ஒடுக்குமுறை, சம அளவிலான வாய்ப்பின்மையை உடைத்துத் தள்ளும் துணிச்சலோடு புதிய கதைகளைச் சொல்லும் சினிமாதான். அந்த அரிய சமநிலையைப் பிடிக்கும் சில இன்றைய படங்கள், அன்றைய பொற்கால படங்களை நினைவில் வைத்துக் கொண்டே நாளைய தமிழர் பண்பாட்டின் பாதையை வரைந்து கொண்டிருக்கின்றன என்று சொல்லலாம்.

-----------தீபம் திரையின் திசையில்...

Read More