சித்தர் சிவவாக்கியர் சிந்தனை -036
செங்கலும் கருங்கலும் சிவதசாதி லிங்கமும்
செம்பிலும் தராவிலும் சிவன் இருப்பன் என்கிறீர்
உம்பாதம் அறிந்து நீர் உம்மை நீய் அறிந்தபின்
அம்பலம் நிரந்த நாதர் ஆடல் பாடல் ஆகுமே!
ஓடும் செம்பொன்னும் ஒக்கவே நோக்குவார்" என்ற பக்குவம் ஒருபுறம் இருக்க, இன்று ஆன்மிகம் என்ற பெயரில் சடங்குகளும், புற அடையாளங்களுமே மேலோங்கி நிற்கின்றன. 10-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சித்தர் சிவவாக்கியர், அன்றே கல்லிலும் செம்பிலும் கடவுளைத் தேடும் மனிதர்களைப் பார்த்து, "உனக்குள் இருக்கும் இறைவனை உணர்" என்று உரக்கச் சொன்னார். அவரது 36-வது பாடலின் வழிநின்று, இன்றைய நவீன உலகில் ஆன்மிகத்தின் பெயரால் மலிந்து கிடக்கும் மூடநம்பிக்கைகளையும், உண்மையான இறைத்தேடல் என்பது யாது என்பதையும் ஆராய்வோம்.
கல்லும் செம்பும் கடவுளா? – ஒரு விமர்சனப் பார்வை
சிவவாக்கியர் தனது பாடலில் மிகத் தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறார்:
செங்கலும் கருங்கலும் சிவதசாதி லிங்கமும்
செம்பிலும் தராவிலும் சிவன் இருப்பன் என்கிறீர்...
இன்று நாம் பிரம்மாண்டமான சிலைகளுக்கும், கோடிக்கணக்கான செலவில் செய்யப்படும் கும்பாபிஷேகங்களுக்கும் காட்டும் ஆர்வத்தை, நம் சக மனிதனின் பசியைப் போக்குவதிலோ அல்லது நம் மனதைச் சுத்தம் செய்வதிலோ காட்டுவதில்லை.
இன்றைய மூடநம்பிக்கைகளும் அதன் தாக்கங்களும்:
சிலை வழிபாட்டில் அதீத மோகம்:
கோயிலில் உள்ள சிலைக்கு விலை உயர்ந்த ஆபரணங்களையும், பட்டுத் துணிகளையும் அணிவிப்பதில் காட்டும் அக்கறை, வீதியில் குளிரில் வாடும் ஒரு ஏழைக்கு ஒரு போர்வை வழங்குவதில் இருப்பதில்லை. கல்லில் கடவுளைத் தேடும் நாம், உயிருள்ள மனிதனில் இருக்கும் ஈசனை (சீவனை) மதிக்கத் தவறிவிடுகிறோம்.
சடங்கு ரீதியான ஆன்மிகம்:
குறிப்பிட்ட திசையில்தான் அமர வேண்டும், குறிப்பிட்ட உலோகத்தில்தான் விளக்கு ஏற்ற வேண்டும் என்ற விதிகளுக்குள் ஆன்மிகத்தைச் சுருக்கிவிட்டோம். சிவவாக்கியர் சொல்வது போல, செம்பிலும் தராவிலும் (பித்தளை/வெண்கலம்) இறைவன் இருக்கிறான் என்று சடங்குகளைப் பின்பற்றும் நாம், "உம்மை நீர் அறிந்த பின்" என்ற தத்துவத்தை மறந்துவிட்டோம்.
வெளிப்பூச்சு பக்தி:
நெற்றியில் திருநீறு அணிவதும், கழுத்தில் உருத்திராட்சம் தரிப்பதும் ஒரு அடையாளமே தவிர, அதுவே ஆன்மிகமாகாது. மனதிற்குள் வஞ்சகத்தையும், பொறாமையையும் வைத்துக்கொண்டு செய்யும் எந்தப் பூசையும் "நாதர் ஆடல் பாடலுக்கு" வழிவகுக்காது.
"தன்னை
அறிதல்" – நவீன காலத்திற்கான தேவை
சிவவாக்கியர் வலியுறுத்தும் "உம்மை நீரே அறிந்து" என்ற வரிகள் இன்றைய 'Self-Awareness' (சுய விழிப்புணர்வு) என்பதற்கு முன்னோடியாகும்.
உடலே கோயில்: நம் உடலே ஆலயம், நமக்குள் ஓடும் மூச்சுக் காற்றே ஈசன். இதை உணராமல் காசி முதல் ராமேஸ்வரம் வரை அலைவதால் எந்தப் பயனும் இல்லை.
ஞான யோகம்: இன்றைய மனிதன் மன அழுத்தத்திலும், தேவையற்ற பயத்திலும் வாழ்கிறான். இதற்குத் தீர்வு ஒரு கல்லின் முன் மண்டியிடுவது மட்டுமல்ல, தியானத்தின் மூலம் தன் உள்மனதைக் கவனிப்பதே ஆகும்.
நாதலயம்: நாம் யார் என்பதை உணர்ந்து, நமக்குள் இருக்கும் அமைதியைத் தொடும்போது, அங்கே ஈசனின் ஞான நடனம் (சிதம்பரம்) நிகழ்கிறது. அதுவே பேரின்பம்.
ஆரோக்கியமான ஆன்மிகம்: ஒரு வழிகாட்டுதல்
ஆன்மிகம் என்பது பயமுறுத்தும் சடங்கு அல்ல; அது ஒரு வாழ்வியல் ஒழுக்கம்.
உருவத்தைக் கடந்து அருவத்தை உணர்தல்: சிலைகள் என்பவை ஆரம்பக் கட்டப் பயிற்சிக்கான ஒரு கருவி (Focus point) மட்டுமே. அதிலேயே தங்கிவிடாமல், எங்கும் நிறைந்திருக்கும் சக்தியை உணர வேண்டும்.
சேவையே வழிபாடு: "நடமாடும் கோயில் நம்பர்க்கு ஒன்று ஈயில், படமாடும் கோயில் பகவற்கு அது ஆமே" என்ற திருமூலரின் வாக்கிற்கு இணங்க, மனித நேயமே உண்மையான ஆன்மிகம்.
மூடநம்பிக்கை தவிர்த்தல்: கிரக நிலைகளோ, வாஸ்து பலன்களோ உங்களை ஆளுவதை விட, உங்கள் எண்ணங்களும் செயல்களுமே உங்கள் வாழ்வைத் தீர்மானிக்கின்றன என்பதை உணர வேண்டும்.
𑿿........
சித்தர் சிவவாக்கியரின் சிந்தனை கடவுளை மறுப்பதல்ல, மாறாக கடவுளைத் தவறான இடத்தில் தேடுவதைக் கண்டிப்பதாகும். செங்கலிலும் செம்பிலும் இறைவனைத் தேடுவதை நிறுத்திவிட்டு, நமக்குள்ளே உறையும் அந்தப் பேரொளியைத் தேடத் தொடங்குவோம். "நான் யார்?" என்ற தேடலே உண்மையான ஞானப் பாதை. அந்தப் பாதையில் பயணிக்கும்போது, புறச் சடங்குகள் மறைந்து, அகத்தில் ஈசனின் ஆடல் பாடல் அரங்கேறும். அதுவே உண்மையான விடுதலை!
